De wolf en de zeven geitjes

De wolf en de zeven geitjes is een sprookje van de gebroeders Grimm. Het thema van de wolf die anderen opeet. waarna ze gered worden speelt ook hier weer een grote rol. Net als bij Roodkapje en De wolf en de drie biggetjes. De wolf en de zeven geitjes is daarom zeker niet minder leuk om te lezen.

Het sprookje De wolf en de zeven geitjes

De wolf en de zeven geitjes
CC BY-NC by Leen Kievit

Het sprookje De wolf en de zeven geitjes begint met moeder geit. Haar zeven geitjes mogen heerlijk buiten spelen, behalve als zij van huis is om bijvoorbeeld boodschappen te doen. Er woont namelijk een grote boze wolf in het bos en die houdt heel erg van kleine geitjes. Als moeder op een dag boodschappen doet wordt er op de deur geklopt. “Joehoe jongens, ik ben er weer”. Klinkt een stem. De geitjes schrikken van de rauwe stem. Dat is hun moeder niet, dat is de wolf. Ze doen dan ook niet open en roepen: “Jij bent onze moeder niet, jij bent de wolf”. De wolf druipt af, maar bedenkt direct een plan.

De wolf verzint een list

Hij gaat naar de kruidenier en koopt een stuk krijt. Met het krijt verzacht hij zijn keel, waardoor hij veel hoger gaat praten. Hij gaat weer op weg naar het huis van de geitjes. Weer klopt hij op de deur en zegt dat mama weer thuis is. De zeven geitjes zijn echter niet dom en kijken eerst uit het raam. Als ze een zwarte poot op het kozijn zien roepen ze direct weer dat hij de wolf is en weg moet gaan. De wolf druipt weer af, maar gaat dit keer naar de bakker. Daar smeert hij zijn hele poot in met meel. Nogmaals gaat hij terug naar de zeven geitjes. Hij klopt weer op de deur, roept dat mama weer thuis is en laat zijn witte poot zien.

De wolf komt binnen

De wolf en de zeven geitjes
CC BY-SA by Jeroen Kransen

De zeven geitjes geloven de wolf nu wel en laten hem binnen. Dan schrikken ze en lopen alle kanten op. De wolf weet zes van de zeven geitjes op te eten, maar de laatste, en kleinste, is heel slim. Hij verstopt zich in de klok. Moe van het eten valt de wolf op bed in slaap. Dan komt moeder geit terug en ze ziet direct dat het mis is. Ze schrikt enorm maar hoort dan een geitje uit de klok. Snel vertelt het kleinste geitje wat er is gebeurd. Moeder geit heeft een idee. Ze pakt een schaar en naald en draad en knipt eerst de wolf open. Gelukkig leven de geitjes nog. Snel vult ze de maag weer met stenen en naait de wolf dicht. Als de wolf wakker wordt heeft hij dorst. Hij loopt naar de put en buigt voorover. Door het buigen rollen de stenen naar voren en valt de wolf in het water. Hij verdrinkt en nooit heeft iemand meer last van hem.

De moraal van De wolf en de zeven geitjes

De belangrijkste moraal van De wolf en de zeven geitjes is boontje komt om zijn loontje. De wolf eet de geitjes op, maar wordt daar uiteindelijk voor gestraft. Hij verdrinkt in de put. Daarnaast laat dit sprookje goed zien dat het blind opvolgen van de regels ook niet altijd goed is. Beter kun je tijd investeren om je kinderen bekwamer te maken om een situatie te beoordelen. In dat geval hadden de geitjes door gehad dat het de wolf was die zich voordeed als hun moeder.

1 reactie op “De wolf en de zeven geitjes

  1. De Boze Wolf in de Efteling stond voor het huisje van de zeven geitjes op een manier die me doet denken zoals Midas Wolf met de drie biggetjes deed. En hij had net zo goed, mits de wolf de geiten niet kon misleiden, kunnen uitroepen: Doe onmiddelijk die deur open, zeven geitjes, of ander hijg ik, puf ik en blaas ik jullie huisje omver!”

Geef een reactie